خبرگزاری صدای شوشتر

مسجد حکیم شوشتری کهن شهر شوشتر ؛ استوار در هیاهوی تاریخ

آشنایی با مسجد تاریخی کهن شهر
شوشتر

اگر قصد سفر به کهن شهر شوشتر  را دارید، احتمالا یکی از مقصدهای اصلی شما مسجد حکیم شوشتری( ابولی ) خواهد بود.
اگر سری به تاریخ ایران و کهن شهر شوشتر بزنید، متوجه خواهید شد که مسجد افلاطون کهن شهر شوشتر حکیم حاج ملاعلی حکیم شوشتری فصل بسیار مهمی را در تاریخ به نام خود ثبت کرده است .

این مسجد که در پشت کمیته امداد امام خمینی ساخته شده است، با شبستان و شوادان بزرگ خود چشم هر بیننده‌ای را خیره می‌کند.
کمتر پیش می‌‌آید که توریستی به کهن شهر شوشتر  آمده باشد، اما سری به این مسجد تاریخی و پرسابقه نزند.
صرف نظر از اهمیت زیاد این بنا به لحاظ  سیاسی و تاریخی، نمی‌توان منکر زیبایی معماری بی‌بدیل آن شد.

علت ساخت مسجد حکیم شوشتری کهن شهر شوشتر( ابولی )

در دوران حکومت قاجار، پرجلوه‌ترین بناهای معماری اسلامی در مساجد زیبا و شکیل خلاصه می‌شد.
حاج ملاعلی حکیم شوشتری که از دانشمندان بزرگ و نامور کشور بود، دستور ساخت این مسجد را در سال ۱۱۰۰ شمسی داد.

روایات حاکی از آن است که ابولی آرایشگری بسیار پاکدل و مذهبی بود که تمایل زیادی به ائمه اطهار داشت.
به همین خاطر افلاطون کهن شهر شوشتر حکیم حاج ملاعلی حکیم شوشتری دستور داد مسجدی بزرگ و زیبا به همین نام ساخته شود تا بعد از مرگ نیز، مدفن او باشد.
سخن آخر

حالا که به معرفی کامل مسجد حکیم شوشتری کهن شهر شوشتر پرداختیم، باید به‌عنوان حسن‌ختام این نکته را نیز ذکر کنیم، که مسجد حکیم شوشتری همواره جلوه‌گاه تصمیم‌های بزرگ تاریخی و سیاسی بوده است.
از مخالفت‌های علما با سیاست‌های رضا شاه در این مسجد تا تصمیم به برخورد با سربازانی که اقدام به اجرای قانون ننگین کشف حجاب در دارالمؤمنین شوشتر می‌کردند !!

سفر به کهن شهر شوشتر نیازمند هزینه زیاد نیست، اگر دلتان برای مکانهای تاریخی تنگ شده است، می‌توانید سفری کم‌هزینه و راحت هم به کهن شهر شوشتر  داشته باشید.

صدای شوشتر

نخل “کلبی خان”: یادگاری از خاندان همت پور و نمادی از عزاداری در دزفول

نخل “کلبی خان” در دزفول:

نخل “کلبی خان” که به نخل کربلایی علی خان نیز مشهور است، یکی از قدیمی‌ترین و مشهورترین نخل‌های گردانی در شهر دزفول است که قدمت آن به دوره قاجار می‌رسد.

این نخل در محله میاندره این شهر واقع شده و هرساله در ماه‌های محرم و صفر در مراسم عزاداری امام حسین (ع) به حرکت در می‌آید.

مسافران و شهروندان دزفول با گذر از محله”مسجد میان دره” چشمشان به نخلی خواهد افتاد که تاکنون در خوزستان مشابه آن کمتر دیده شده و آنهم نخل کلبی خان است.
اگر چه می گویند در دزفول دو نخل دیگر به جز نخل کلبی خان (کربلایی خان) وجود دارد اما همگان می گویند مهمترین نخل دزفول، نخل” کلبی خان” است که هنوز هم در ایام عزاداری امام حسین (ع) در ماه های محرم و صفر آراسته می شود.

کربلایی علی خان همت پور شخصی ثروتمند از کهن شهر شوشتر بود که در خواب به امام علی(ع) متوسل شد تا خداوند فرزندی نصیب او کند.
در خواب به او گفته می شود که در سرنوشت تو فرزندی جای نمی گیرد اما زمینی در دزفول فعلی خریداری کن و مسجدی بنا کن که امروزه به مسجد علی ابن ابی طالب معروف است و در نهایت نخلی بساز و در عزاداری امام حسین(ع) شرکت بده.
کلبی خان ( کربلایی علی خان همت پور ) بعد از اجابت این فرمایشات فوت می کند.

یک جرعه شراباً طهورا در پلاک هشت/ حال خوش زائران از چای قندپهلوی چایخانه حرم

کافیست صدایش بزنی یا امامِ رئوف، آن‌وقت تو را می‌طلبد و می‌آیی از راهی دور در بهشت؛ با یک استکان شراب طهور…

به گزارش صدای شوشتر،
طُره‌های آفتاب از کنار شانه‌ ستبر ستون‌های مرمریِ کنار چایخانه، روی سر صف بلند زائرها می‌پاشد. چای امروز، عطر هل و دارچینِ تازه کوبیده می‌دهد. خادم‌ها مؤدبانه و دست به سینه ایستاده‌اند روبه‌روی زائرها. با لباسی سبز و لب‌ها از آن شرابِ طهوری که سهم استکان‌های حرم شده، مستانه می‌خندد؛ درست شبیه وصف بهشتیان، همان‌جا که خداوند این‌گونه از آن‌ها می‌گوید: عَالِیَهُمْ ثِیَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ…وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا که جامه‌هایشان ابریشمی سبز است و خداوند کام‌شان را با شرابی پاک، شیرین کرده است.

توی صف می‌ایستم، صف شراب طهور و ناگهان دچار انتظار می‌شوم. همان انتظار لطیف و دل‌چسب برای استکان چای حرم که پایانش دهانت شیرین می‌شود به حلاوتِ أحلی من العسل. آن هم درست همین جا که دعوت می‌شوی به قطعه‌ای از بهشتی که خدا قبل از فرا رسیدن روز مرگ‌مان، دیده‌هایمان را به برکتش روشن کرده است.

خادم‌ها با خنده استکان‌ها را با چای سرخ خوش‌رنگی پر می‌کنند و زائرها دست دراز می‌کنند سمت سینی‌ها، جمعیت زیاد است و ازدحام، زیادتر، اما هیچ دستی از این خوانِ برکت، خالی برنمی‌گردد. در این خانه، در این بارگاه، در این مملکت بی زوالِ شاه خراسان، در این پلاک هشت از خانه‌های بهشت، شرط دخول، بهشتی بودن نیست! اینجا هیچ دربانی جلوی کسی را نمی‌گیرد چون امام رئوف، اذن دخول را به همه داده و فرموده: «بیا! که هر کس مرا زیارت کند و از راه دور به زیارت من آید در روز قیامت در سه جایگاه به یارى او خواهم آمد تا او را از ناراحتی‌هاى آن حال نجات دهم. اول در آن هنگامی که نامه‏‌هاى اعمال پخش مى‌شود از جانب راست و از جانب چپ، که هر کس نامه عملش به دست راستش داده شود با نرمى و سهولت به حساب او رسند؛ و اما آنکه کتابش را به دست چپش دهند خواهد گفت: اى کاش نامه‌اش را به او نمى‌دادند و به حسابش نمى‌رسیدند. دوم در آن هنگام که از صراط می‌گذرد و سوم هنگام میزان عمل، در آن وقت که عمل او را بررسى کرده و مى‌سنجند.»

شیرینی نقل‌ها، چای حرم را دل‌کش‌تر کرده. مثل دانه‌های تسبیح‌اند توی مُشتم. سفت می‌چسبمشان. عطر زحمت می‌دهند و عشق، تار و پود کیسه‌ گردنیِ پیرزن را پر کرده است؛ قند هر استکانی که تمام شد، آرام به نُقل میهمانمان می‌کند. بعد هم با کمری خمیده آرام آرام می‌رود به سوی ضریح. به سوی نور.
به سوی مزاری که پیکر آفتاب را به آغوش کشیده و من دوباره برمی‌گردم کنج چایخانه ؛همان پاتوق دوست‌داشتنی که قیمت منوی آن، محبت به آقاست.
همه دارند چای می‌نوشند و سرخوش‌اند از نشستن توی مضیف شاه خراسان؛ یکی با استکانش عکس می‌گیرد. یکی قندها را تبرکی می‌برد و یکی دو دست استکان نو می‌دهد تا یک استکانِ لب‌زده بگیرد از خادم‌ها. در این چایخانه هر کسی توی دنیای خودش بست نشسته اما همه چشم‌ها و دل‌ها به سمت کعبه فقراست. به سوی آقایی که دل‌شکسته‌ها را عجیب، خریدارتر است.

همان غریب الغربایی که کافیست صدایش بزنی یا امامِ رئوف، آن‌وقت تو را می‌طلبد. می‌آیی. از راهی دور. در بهشت. با یک استکان شراب طهور.

آشنایی با بزرگترین دانشمندان کهن شهر شوشتر

دانشمندانی که علم طبابت را در کهن شهر شوشتر ترویج داده اند، بشناسید، همانطور که ما با کمک و کشف آنها را می شناسیم.
البته دانشمندان بسیاری هستند و بودند.
اما به تعدادی از این دانشمندان معروف اشاره می کنیم.

فرهنگ لغت آکسفورد علم را چنین تعریف می کند: “فعالیت فکری و عملی شامل مطالعه سیستماتیک ساختار و رفتار جهان فیزیکی و طبیعی از طریق مشاهده و آزمایش است.
علوم شامل انواع رشته ها، از شیمی گرفته تا فیزیک، از زیست شناسی تا نجوم است، این مطالعات نه تنها چیزهای زیادی در مورد جهان اطراف ما به ما آموخته است بلکه به نجات جان های بی شماری از طریق درمان بیماری ها و نوآوری های فناوری نیز کمک کرده است.

ما بسیار مدیون دانشمندان بزرگ تاریخ کهن شهر شوشتر و دستاوردهای عظیم آنها هستیم.

معرفی مشاهیر و مفاخر کهن شهر شوشتر در «فرزند شوشتر » /خبر روز

خبرگزاری خبر روز- کهن شهرشوشتر ؛ مفاخر علمی، فرهنگی و دینی پیشانی پرافتخار هر منطقه ای هستند که کهن شهرشوشتر، این خطه پرافتخار با وجود مردمانی سخت کوش و پر تلاش از داشتن این مردان و زنانی که مایه افتخار منطقه و کشورشان هستند کم ندارد .

نام بزرگانی همچون حضرت آیت الله حاج سید حسن منجم ( مجتهد علوم دینی ، ریاضی دان و دانشمند علم نجوم ) و صدها نام دیگر که همچون ستارگانی بر آسمان علم، فرهنگ ادب ایران و کهن شهر شوشتر می درخشند، سبقه دارالمؤمنین شوشتر را در حوزه های علم و فرهنگ نشان می دهد.

با تشکر از همکاری فعال فرهنگی استان زر خیز خوزستان دکتر محمد رضا طبیب شوشتری
https://eitaa.com/khabarrozshoushtar

كارت های هديه ای كه مشكل ساز شد

اعطای كارت هديه بانكی يكی از راههای تقدير از كسانی است كه برخی قصد تجليل از آنها را دارند اما به تازگی اين كارت ها برای برخی از دريافت كنندگان و اهداء كنندگان آنها دردسر ساز شده است.
در ماههای اخير تعداد زيادی از دارندگان كارت های هديه بانک شهر برای استفاده و يا نقد كردن آنها در استان خوزستان دچار مشكل شده اند و اين امر در مواردی شرمندگی را نيز برای اعطا كنندگان آنها به همراه داشته است.
افرادی كه كارت های هديه بانک شهر در اختيار دارند، در مراجعه به خودپردازها و دستگاه های كارت خوان مستقر در مراكز خريد، با اين پاسخ مواجه مي شوند كه ‘رمز كارت معتبر نيست’.
مراجعه اين عده به شعب مختلف بانک شهر  و مراكز اعطا كننده كارت های هديه نيز تاكنون نتيجه بخش نبوده است و دارندگان اين كارت همچنان قادر به استفاده از وجوه موجود در كارت های هديه خود نيستند.
برخی شعب بانک شهر  در استان خوزستان نيز در پاسخ به سوال دارندگان كارت ها، مراجعه به شعب بانک ها و ارائه شماره سريال كارت و پيگيري دارندگان برای وصول وجوه موجود در كارت های هديه از طريق شعب بانک شهر را چاره كار می دانند.
دارندگان كارت هديه بانک شهر می گويند: بانک شهر قبل از آنكه اقدام به فروش كارت هديه به متقاضيان بهتر بود ابتدا مشكلات موجود را برطرف كرده و آنگاه اقدام به فروش كارت هديه نمايد، نه آنكه بانک پول مردم را دريافت كند و كارت هايی كه در هيچ يک از مراكز خريد و خودپردازها، پذيرفته نمی شود را در اختيار آنها قرار دهد، چرا كه در اين صورت مردم اعتماد خود را از دست داده و ديگر ‘هرجا سخن از اعتماد باشد، نام بانک شهر نخواهد درخشيد’.
سردبیر خبرگزاری  خبر روز به رغم تلاش و تماس های مكرر موفق به كسب و درج نظرات مسئولان بانک شهر استان خوزستان نشد .
خبر روز خوزستان/شوشتر

جلسات قرآنی ماه رمضان، پیوندی عمیق با فرهنگ و هویت در دارالمومنین شوشتر

ماه مبارک رمضان، ماهی است که مسلمانان به عبادت و نزدیکی به خداوند می‌پردازند و یکی از مهم‌ترین ابعاد این ماه، برگزاری جلسات قرآنی است.
در دارالمومنین شوشتر، این جلسات به ویژه در این ماه، به یکی از مهم‌ترین فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی تبدیل شده است.

از تمامی شهرها، در هر کوی و برزن، جلسات قرائت قرآن قبل و بعد از افطار برگزار می‌شود و حضور پیر و جوان و زن و مرد جوانان در این محافل، نه تنها نشان‌دهنده علاقه‌مندی آنان به قرآن، بلکه بیانگر ارتباط عمیق آنان با فرهنگ اسلامی است.

جلسات روزانه قرآن در ماه مبارک رمضان در بیشتر شهرها به بانوان اختصاص دارد، در حالی که جلسات شبانه معمولاً به مردان تعلق دارد .

برگزاری جلسات قرآنی در جامعه، تنها به ترویج آموزه‌های دینی محدود نمی‌شود، بلکه تأثیرات اجتماعی عمیقی نیز دارد.
این جلسات می‌توانند به تقویت پیوندهای اجتماعی و ایجاد حس همبستگی در میان افراد جامعه کمک کنند. در این محافل، افراد می‌توانند تجربیات خود را به اشتراک بگذارند و از یکدیگر بیاموزند. این تعاملات می‌توانند به ایجاد یک جامعه سالم و پویا منجر شوند.

علاوه بر این، جلسات قرآنی می‌توانند به عنوان یک پناهگاه معنوی برای افرادی که در جستجوی آرامش روحی هستند، عمل کنند.
در دنیای پرمشغله امروز، نیاز به فضایی برای آرامش و تفکر بیشتر از همیشه احساس می‌شود. شرکت در این جلسات می‌تواند به افراد کمک کند تا از تنش‌های روزمره فاصله بگیرند و به خود بپردازند.

ماه رمضان فرصت مناسبی است برای تقویت ارتباط با قرآن و تجدید نظر در ارزش‌های انسانی و اخلاقی. برگزاری جلسات قرآنی، به ویژه در دارالمومنین شوشتر، نشان‌دهنده عزم مردم برای حفظ و ترویج فرهنگ اسلامی و قرآنی است.

با افزایش حضور جوانان در این جلسات، می‌توان به آینده‌ای روشن‌تر و پر از نور ایمان امیدوار بود.